رفیق فابریک

کمتر روزی است که یادش نکنم. بهتر بنویسیمش رفیق‌فابریک من است. کنار دستم همیشه نشسته. ناز و نوازشش می‌کنم. می‌بوسمش. می‌خوانمش. مگر می‌شود عاشق رضا نبود و صدای دل‌نشینش را از خاطر برد؟ رضا یعنی قلم درست، حرف خوب. رضا یعنی آدم درست‌وحسابی، نویسنده‌ی همه‌چیز‌تمام.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *