“کپی” برابر اصل نیست

پیروی از اندیشه و شیوۀ نوشتنِ نویسندگان بزرگ دنیا احتمالاً در آغاز راه نویسندگی آن‌قدر بد و نامقبول نیست، ولی به‌حتم پس از چند سالی قلم به دست گرفتن و نوشتن، سبب درجازدن و عقب‌ماندگی خواهد شد. دنباله‌روی کورکورانه از کارهای دیگران شخص را از آزادی اندیشه بازمی‌دارد و او را برای همیشه نان‌خور فکر دیگران می‌کند.

چنانچه شخصی در خود طبع نوشتن و توان نویسندگی می‌بیند بایستی تلاش کند که نکات و مطالبش فرآوردۀ افکار خودش باشد و اگرچه در آغاز نتواند چیزی شایسته و درخور تألیف کند، ولی به‌یقین بعدها، مهارت موردنیاز را کسب خواهد کرد. هیچ ستاره‌ای از بدو امر اثری درخشان نداشته، بلکه با مرور زمان و تاب‌آوری مقابل ناملایمات کارش گرفته و کمال یافته است.

آنهایی که می‌پندارند در کار نوشتن می‌توان یک‌شبه ره صدساله پیمود بی‌شک توفیق یارشان نخواهد شد. بله، شدنی است که شخصی به یک‌باره اثری ماندگار خلق کند؛ لکن، معجزه، امری خارق عادت و خلاف قاعده و اصل است. کسب مهارت در هر کاری بدون بسترسازی و ‌ابزار مناسب شدنی نیست.

هر نویسنده بایست پیشکار اندیشۀ خود باشد و قادر باشد از شرار دل خویش دریای آتشی به پا کند و از سرچشمۀ ذوق و قریحۀ خود مفاهیمی نو به عالم ارائه دهد.

دنباله‌روی از پی قلم دیگران هر چند به‌طور دقیق و درست انجام شود، در نهایت حاصل آن “کپیِ” برابر اصل است. پیروی بی‌چون‌وچرا و ناآگاهانه هیچ‌گاه برای دنباله‌رو نتیجه‌ای شگفت و شریف نخواهد داشت. به‌واقع، نوشتۀ کوتاه و ضعیفی که از سر قلم و باغ فکر خود نویسنده باشد بر سخنان بلند و پرمایۀ دیگران چندین برابری ترجیح دارد.

به اشتراک‌گذاری یادداشت
پیشنهاد مطالعه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *